0ارسال شده توسط: امیر جلالی11 خرداد 1405 ساعت 10:05
تلسکوپ فضایی جیمز وب، شاهکار مهندسی بشر، در اعماق کیهان با مصرف انرژی ناچیزی که حتی از یک مایکروویو خانگی کمتر است، به کاوش ادامه میدهد.
در دنیای پیشرفته امروز، ابزارهای تحقیقاتی فضایی هر روز شگفتیهای بیشتری میآفرینند.تلسکوپ فضایی جیمز وببا مصرف انرژی شگفتآور و کارایی خیرهکنندهاش، نشان میدهد چگونه میتوان با حداقل توان، به اکتشافات بزرگ در فضا دست یافت.
بهرهوری انرژی شگفتانگیز تلسکوپ فضایی جیمز وب
جیمز وب (JWST)، پیشرفتهترین تلسکوپ فضایی ساخته شده تا به امروز، تنها حدود یک کیلووات انرژی مصرف میکند که کمتر از یک دستگاه مایکروویو خانگی است. این بهرهوری خیرهکننده عمدتاً به دلیل سیستم خنککننده غیرفعال آن است؛ یک آفتابگیر غولپیکر گرما را از خورشید، زمین و ماه مسدود میکند و نیاز به سیستمهای فعال پرمصرف را از بین میبرد.
در واقع، فرآیند استقرار اولیه تلسکوپ به مراتب انرژی بیشتری نسبت به فعالیتهای روزمره آن نیاز داشت. علاوه بر این، سیستمهای ارتباطی، کنترل پیشرانش، ابزارهای علمی، مدیریت حرارتی و کامپیوترهای داخلی جیمز وب نیز با مصرف انرژی بسیار کمی کار میکنند و امکان فعالیت همزمان آنها را فراهم میسازند.
- تلسکوپ جیمز وب یکی از اولین کهکشانهای جهان را کشف کردتلسکوپ جیمز وب احتمالا نخستین ستارگان جهان را دید + عکسنمای تلسکوپ فضایی جیمز وب از ۸۰۰ هزار کهکشان، تصویری دقیق از ماده تاریک ارائه میدهد
از نیروی عظیم پرتاب تا پایداری در اعماق فضا
اگرچه جیمز وب در فضا مصرف انرژی بسیار کمی دارد، اما برای رسیدن به مدار به قدرت عظیمی نیاز بود. این تلسکوپ توسط موشک سنگینبر آریان ۵ (Ariane 5) پرتاب شد که از پیشرانهای موشکی جامد و مرحله هسته کریوژنیک برای تولید نیروی رانش لازم استفاده کرد. هر یک از این پیشرانها حدود ۱۱۰۰ تُن (بیش از ۲ میلیون پوند) نیروی رانش تولید میکردند که سهم عمدهای از مجموع نیروی پرتاب آریان ۵ را تشکیل میداد.
پس از پرتاب موفقیتآمیز، جیمز وب طی مجموعهای از مراحل مکانیکی دقیق، از موشک جدا شد و از پیکربندی فشرده پرتاب به یک رصدخانه کاملاً عملیاتی تغییر وضعیت داد. آفتابگیر و سایر اجزای JWST باز شده و در جای خود قفل شدند و بدین ترتیب رصدخانه شروع به کار کرد و تصاویری بینظیر از سپیدهدم یک منظومه شمسی جدید را به ما نشان داد. این تلسکوپ برای عملکرد در شرایط دمایی شدید اعماق فضا (زیر ۲۲۳- درجه سانتیگراد) طراحی شده و سیستمهای آن برای پایداری و استقامت بلندمدت مهندسی شدهاند تا بتواند مأموریت خود را بهصورت خودکار و در طولانی مدت انجام داده و دادههای مهم را به زمین ارسال کند.