0ارسال شده توسط: کیارش باستانی09 خرداد 1405 ساعت 20:01

یک سیاهچاله پرجرم ۵۰ میلیون برابر خورشید که به نظر می‌رسد پیش از کهکشان میزبان خود شکل گرفته، با چالش کشیدن درک فعلی اخترفیزیکدانان از نحوه تشکیل و رشد سیاهچاله‌ها، قوانین کیهانی را زیر پا می‌گذارد.

دانشمندان با استفاده از داده‌های خیره‌کنندهتلسکوپ فضایی جیمز وبیک کشف بی‌سابقه در اعماق کیهان اولیه رقم زده‌اند.

این یافته به ما نشان می‌دهد که یکی از عظیم‌ترین سیاهچاله‌های پرجرم شناخته شده، نه تنها با سرعت غیرمنتظره‌ای رشد کرده، بلکه ممکن است پیش از کهکشان میزبان خود متولد شده باشد. این موضوع می‌تواند مدل‌های رایج اخترفیزیک درباره تکامل جهان و سیاهچاله‌ها را متحول کند.

یک سیاهچاله در کیهان اولیه که قوانین را به چالش می‌کشد

روبرتو مایولینو از مؤسسه کاولی، این کشف را یک «تغییر پارادایم» و بازنگری کامل در سناریوهای کلاسیک شکل‌گیری و رشد سیاهچاله‌ها می‌داند. این یافته‌ها در دو مقاله جدید که در نشریات «نیچر» و «اطلاعیه‌های ماهانه انجمن سلطنتی اخترشناسی» منتشر شده‌اند، ارائه شده است.

موضوع این پژوهش Abell2744-QSO1 است؛ یک «نقطه قرمز کوچک» که تنها ۷۰۰ میلیون سال پس ازبیگ بنگوجود داشته و توسط خوشه کهکشانی Abell 2744 (معروف به خوشه پاندورا) لنز گرانشی شده است.

این لنزینگ نه‌تنها Abell2744-QSO1 را بزرگنمایی کرده، بلکه تصویر آن را سه برابر کرده و امکان مشاهده دقیق آن را فراهم آورده است.

    کشف مکانی تازه در اعماق کیهان که در آن زمان به عقب حرکت می‌کندرمزگشایی Sirius و Orion؛ ستارگانی که تمدن‌های باستان را تحت تاثیر قرار دادندچین فضاپیمای شنژو 23 را با سه فضانورد به مدار فرستاد

اندازه‌گیری مستقیم و نتایج شگفت‌انگیز تلسکوپ جیمز وب

فرانچسکو دئوجنیو، همکار این پژوهش از دانشگاه کمبریج، توضیح می‌دهد که پیش از این، تمامی اندازه‌گیری‌های جرم سیاهچاله‌ها در کیهان اولیه غیرمستقیم و بر پایه فرضیات موجود بوده است.

اما تیم تحقیقاتی با استفاده از واحد یکپارچه میدان (Integrated Field Unit) در طیف‌نگار فروسرخ نزدیک تلسکوپ فضایی جیمز وب، تأثیر گرانشی سیاهچاله بر گاز اطراف آن را به‌طور مستقیم اندازه‌گیری کردند.

این اندازه‌گیری‌ها نشان داد که جرم اینسیاهچالهبه ۵۰ میلیون جرم خورشیدی می‌رسد که ۱۰ میلیون جرم خورشیدی بیشتر از برآوردهای اولیه است.

بازنگری در مدل‌های رشد سیاهچاله‌ها

نکته حیرت‌انگیزتر اینجاست که این سیاهچاله سهم عظیمی از جرم کهکشان میزبان خود را تشکیل می‌دهد؛ پدیده‌ای که در کهکشان‌های نزدیک به ما مشاهده نمی‌شود و «چندین مرتبه بالاتر از روابط مقیاس‌بندی محلی» است.

نویسندگان مقاله اشاره می‌کنند که توضیح چنین سیستمی که از نظر شیمیایی تکامل‌نیافته اما میزبان یک سیاهچاله پرجرم است، برای بیشتر مدل‌های موجود چالش‌برانگیز است.

    اگر کهکشان راه شیری و آندرومدا با هم برخورد کنند چه اتفاقی می‌افتد؟استارشیپ V3 رکورد زد؛ اسپیس‌ایکس قدرتمندترین و بلندترین موشک تاریخ را پرتاب کرد

این نتایج اثباتی است بر اینکه سیاهچاله‌ها برخلاف تصور پیشین اخترفیزیکدانان، به روشی منظم و سلسله‌مراتبی رشد نمی‌کنند و درک ما از تکامل کیهانی را دگرگون می‌سازد.

#رایانش_ابری #هک