0ارسال شده توسط: علیرضا تاجیک03 خرداد 1405 ساعت 09:39

گروه طالبان پس از ناکامی در اجرای پروژه‌های نظارتی تصمیم گرفته تا با قطع اینترنت خانگی و فیبر نوری دسترسی شهروندان افغانستان به شبکه جهانی را محدود کند.

گروه طالبان در پی هزینه‌های سرسام‌آور نظارت بر فضای اینترنت تصمیم گرفته است صورت مسئله را پاک کند و قطع اینترنت خانگی را در ولایات مختلفافغانستانبه اجرا درآورد.

این گروه پس از ناامیدی از مسدودسازی هدفمند سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی اکنون دسترسی شهروندان به اینترنت پرسرعت فیبر نوری و شبکه‌های بی‌سیم را به شدت محدود کرده است.

در شرایط فعلی زیرساختفیبر نوریتنها در چهار ولایت کابل، هرات، بلخ و قندهار وجود دارد اما خدمات آن فقط در پایتخت ارائه می‌شود. طالبان خدمات اینترنت منازل را در سه ولایت دیگر به صورت کامل متوقف کرده است و مردم عادی تنها می‌توانند از دیتای تلفن همراه استفاده کنند.

در قندهار شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات موظف شده‌اند هیچ سرویس جدیدی برای منازل مسکونی فعال نکنند و اتصالات قبلی نیز غیرفعال شده‌اند. این روند باعث نارضایتی شدید شهروندانی شده است که برای امور روزمره خود به شبکه‌های جهانی وابستگی دارند. نهادهای دولتی و تجاری تنها استثناهای این قانون جدید هستند.

    وزیر ارتباطات خطاب به مخالفان بازگشایی: اینترنت در دو پیام‌رسان خلاصه نمی‌شودسناریوی رفع محدودیت اینترنت روی میز تصمیم‌گیری در ستاد فضای مجازیگسترش اینترنت پرسرعت؛ بیش از ۳۱ هزار روستا آنلاین شدند

دلیل اصلی قطع اینترنت خانگی در افغانستان

وضعیت در سایر شهرهای بزرگ نیز تعریفی ندارد. در هرات تمامی اتصالات فیبر نوری منازل از سال گذشته مسدود شده است و تنها شبکه‌های بی‌سیم با سرعت پایین در دسترس قرار دارند.

بلخ نیز نخستین ولایتی بود که محدودیت اینترنت پرسرعت در آن اجرایی شد و پروژه‌های توسعه شبکه در شهر مزارشریف به طور کامل نیمه‌کاره رها شدند. منابع محلی تایید می‌کنند حتی در کابل نیز زمزمه‌هایی مبنی بر توقف کامل خدمات خانگی در آینده نزدیک به گوش می‌رسد.

کارشناسان دلیل اصلی این رویکرد قهری را شکستفیلترینگمی‌دانند. اداره مخابرات طالبان در ابتدای روی کار آمدن قصد داشت دسترسی به شبکه‌های اجتماعی، بازی‌های آنلاین و سایت‌های خبری را مسدود کند اما شرکت‌های مخابراتی زیر بار این طرح نرفتند.

اجرای یک سیستم نظارتی دقیق نیازمند تجهیزات بسیار پیشرفته، سرورهای کمکی قدرتمند و لایسنس‌های بین‌المللی گران‌بها است که تامین هزینه سنگین آن برای این شرکت‌ها در عمل غیرممکن ارزیابی می‌شود.